∙Τα κακώς κείμενα

Κάθε εποχή βρίσκει τις υπηρεσίες απροετοίμαστες, λες και δεν ξέρουν πως το χειμώνα βρέχει και πλημμυρίζουν οι δρόμοι και την άνοιξη φυτρώνουν χόρτα, τα δέντρα πρασινίζουν και τα κλαδιά μεγαλώνουν. Ζώντας κανείς στο Πλαγιάρι έχει την εντύπωση πως οι υπηρεσίες του Δήμου και οι αρμόδιοι πιάνονται στον ύπνο από πρωτόγνωρες καταστάσεις! Τι πιο προβλέψιμο όμως από το γεγονός πως την άνοιξη (κάθε άνοιξη!) πρέπει να φροντίσεις το χωριό, να απομακρύνεις τα κλαδιά μπροστά από τις οδικές πινακίδες, να κάνεις μια σειρά από πράγματα που πρέπει να τα κάνεις κάθε χρόνο. Εύκολο είναι να βάζουμε πινακίδες. Το δύσκολο είναι να τις συντηρούμε ώστε να κάνουν τη δουλειά τους.

Δεν επιτρέπεται δυστυχώς στους ίδιους τους δημότες να βγουν με τα πριόνια και να πριονίσουν δημοτικά δέντρα ώστε να φαίνονται οι πινακίδες. Αλλά όλοι μας μπορούμε να τηλεφωνήσουμε στο Δήμο αν δούμε κοντά στο σπίτι μας ή σε κοντινό μας δρόμο τέτοια περιστατικά ώστε να έρθουν από το Δήμο ή την Κοινότητα Πλαγιαρίου και να αποκαλυφθούν οι κρυμμένες πινακίδες.

Τα μεγάλα οχήματα γίνονται μεγάλα...σκουπίδια όταν τελειώνει ο κύκλος της ζωής τους. Εδώ, περίτρανο παράδειγμα της συνήθους τακτικής να παρατούν οι ιδιοκτήτες τους τα αποσυρμένα φορτηγά, καρότσες ή άλλα σκαπτικά μηχανήματα στα χωράφια. Οι νομικές υποχρεώσεις των ιδιοκτητών και οδηγών δεν εξαντλούνται στις συνήθεις όταν αυτά κινούνται. Υπάρχουν και όταν αυτά είναι ακινητοποιημένα. Ας κάνουν μια βόλτα οι υπηρεσίες του Δήμου στο Πλαγιάρι και ας δουν τα μεγάλα, παρατημένα μηχανήματα και οχήματα στα χωράφια και στους δρόμους του χωριού. Ας κάνουν μετά τις ενέργειες που οφείλουν για την απομάκρυνσή τους. Τα σκουριασμένα οχήματα και μηχανήματα και αντιαισθητικά είναι και επικίνδυνα.

Αν δεν επιβληθούν αυστηρά πρόστιμα σε όλους όσοι ρυπαίνουν στο Πλαγιάρι, δεν θα μπει ποτέ τέλος σε αυτό το θέαμα, με τα σκουπίδια ξεχυμένα έξω από τους κάδους. Έχουμε καταντήσει να μην τολμούμε να βάζουμε κάδο κοντά στα σπίτια μας διότι γνωρίζουμε πως μετά από λίγο καιρό το σημείο θα έχει καταντήσει χωματερή. Πώς σκοπεύει ο Δήμος μας να λύσει το χρόνιο αυτό πρόβλημα; Πώς το λύνουν σε άλλους (ξένους) τόπους; Μόνο με ενημέρωση των δημοτών και μετά με αυστηρή αστυνόμευση και πρόστιμα. Και δραστηριοποίηση των ίδιων των πολιτών. Βλέπετε παραβατικές συμπεριφορές και πέταγμα σκουπιδιών έξω από τους κάδους; Σημειώστε πινακίδες και καταγγείλτε το! Επιτέλους πια.

Αγαπάς τα θηρία; Καλά κάνεις. Δικό σου είναι, με τον παρά σου και την κυρά σου. Εμείς όμως, τι φταίμε να μην μπορούμε να περπατήσουμε στα πεζοδρόμια του χωριού; Τι θες και το ανεβάζεις στο πεζοδρόμιο; Απέναντι έχει χώρο.

Η ανθρώπινη ανοησία δεν έχει όρια. Μεσημέρι Ιουνίου βάλθηκε να κάψει τα χόρτα του χωραφιού του! Και παραλίγο να κάψει τρία σπίτια. Χθες στο Πλαγιάρι ξαναείχαμε ιστορίες. Κλήθηκε η Πυροσβεστική, κάηκαν χωράφια, μέρος του ρέμματος στο Πλατάνι, κινδύνεψαν περιουσίες, σπίτια, άνθρωποι.

Δεν επιτρέπονται μωρέ φωτιές Ιούνιο μήνα! Φυσούσε και αέρας. Να και η φωτογραφία-απόδειξη, μαύρισε ο τόπος και τα διπλανά χωράφια, με το νερό της μάνικας της πυροσβεστικής να πετάγεται με πίεση και να μας σώζει!

Προσοχή σε όλους και σε όλες, με τη φωτιά δεν παίζουμε! Ελπίζουμε να επιληφθεί και η Αστυνομία, για να γίνει μάθημα το πάθημα.

Για το καλό όλων μας!

Ασχέτως εάν ένας ιδιοκτήτης πλήρωσε για την τοποθέτηση πλακών στο πεζοδρόμιο, το πεζοδρόμιο ΔΕΝ είναι ιδιοκτησία του. Επομένως ΔΕΝ επιτρέπεται να παρκάρει εκεί. ΠΕΖΟ-δρόμιο λέγεται, δηλαδή για τους πεζούς...

Φίλοι γείτονες, έχετε κάθε δικαίωμα να διαμαρτυρηθείτε στο διπλανό σας που ανεβάζει το όχημά του στο πεζοδρόμιο. Τετρακίνηση ή όχι, ας μην συζητήσουμε για ποιο πράγμα είναι κατάλληλο το τζιπ. Όχι πάντως για να καβαλά πεζοδρόμια.

Δεν είναι η πρώτη φορά πο δημοσιεύουμε φωτογραφία με την κατάσταση των δρόμων στο Πλαγιάρι μετά από νεροποντή. Αυτό που είναι κρίμα όμως είναι πως τίποτα δεν γίνεται για τη βελτίωση της κατάστασης. Είδατε εσείς πουθενά έργα στο χωριό για τα όμβρια ύδατα; Καθαρισμένες σχάρες; Σωστή κλίση στους δρόμους; Ούτε εμείς...
Γεμίσαμε τρύπες στους δρόμους, από τη σύνδεση των κατοικιών με το νέο αποχετευτικό δίκτυο (που, σημειωτέον, τις χρυσοπληρώνουν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι...), αλλά τρύπες και έργα για αντιπλημμυρικά ή για διευθέτηση των νερών της βροχής μόνο στη Θέρμη είδαμε... Στο Πλαγιάρι τι κάνουμε Δήμαρχε Θέρμης κ. Παπαδόπουλε; Πρόεδρε Κοινότητας Πλαγιαρίου κ. Μωραίτη;

kalispera sas.ime kenoyrgio melos edo ke liga lepta.sto plagiari omos katiko edo ke 4 xronia.afto poy exo sinantisi se afton to topo de to exo di alloy.ke safos to psari lene oti apo to kefali bromai.exo estiasi ola osa exete anartisi edo ke para poli kero alla den ixa ton tropo na ta anafero.tora omos poy anakalipsa ti selida sas na iste sigoyri oti tha ta leme arkete sixna ke tha bgaloyme poles kokkines kartes.

Την εποχή της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, του Διαδικτύου, των 'έξυπνων' κινητών, των ιστοσελίδων, του facebook, του twitter και των ειδήσεων που ποτέ δεν κοιμούνται, ορισμένοι λάμπουν δια της απουσίας τους από τον ηλεκτρονικό πολιτικό στίβο και από το στίβο της καθημερινής ενημέρωσης των δημοτών.

Πόσες φορές, για παράδειγμα, διαβάσατε στο διαδίκτυο παρεμβάσεις μεμονωμένων δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων για τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δημότες, όπως αυτά αναρτώνται σε σελίδες ενεργών πολιτών τύπου Κόκκινης Κάρτας;

Να υπάρχουν άραγε πολλές ιστοσελίδες σαν και αυτήν και να μην προλαβαίνουν αυτοί που εκλέχθηκαν σε θέσεις ευθύνης να παρέμβουν, να απαντήσουν;

Γιατί σπανίως συναντά κανείς στο διαδίκτυο παρεμβάσεις και απαντήσεις τοπικών εκλεγμένων εκπροσώπων σε ζητήματα που θέτουν διαδικτυακά οι δημότες. Όταν υπάρχουν τέτοιες, αυτές είναι συχνότερα απαντήσεις της 'επίσημης' δημοτικής αρχής ή των υπηρεσιών κάποιου Δήμου, αλλά σχεδόν ποτέ των ιδίων των δημοτικών ή κοινοτικών συμβούλων, συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης. Βέβαια, προεκλογικά, όλοι αυτοί οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι δεν θα ξεχάσουν τους δημότες. Θα ρίξουν το φυλλάδιο κάτω από την πόρτα τους και θα τους πούν πόσα πράγματα έκαναν και πόσα ακόμη θα κάνουν για αυτούς... Και θα ακουστούν πράγματα γενικόλογα και ευχές και υποσχέσεις.

Αναρωτιόμαστε, επιτρέπεται στην εποχή που ζούμε, οι εκλεγμένοι και μη εκπρόσωποι ενός τόπου ή μιας μερίδας πολιτών να είναι (ηλεκτρονικά) περίπου άφαντοι και άλαλοι; Πού είναι οι προσωπικές ιστοσελίδες τους, οι παρεμβάσεις τους, πώς ανταποκρίνονται γρήγορα στα καθημερινά προβλήματα των δημοτών τους; Πώς ακούν και πως απαντούν στις ερωτήσεις τους με τρόπο διαφανή και δημόσιο;

Δεν έχουν άραγε ακούσει πως σε όλον τον κόσμο οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι πασχίζουν καθημερινά για να ακουστεί η φωνή τους, να επικοινωνήσουν με τους δημότες τους, να αφουγκραστούν τα προβλήματά τους, να δηλώσουν το 'παρών', να δώσουν λύσεις, να εξηγήσουν τις απόψεις τους;

Κάποιοι ίσως να πιστεύουν ακόμη πως η απλή αναφορά του ονόματός τους ως μέλη μιας επιτροπής ενός Δήμου αρκεί. Ή πως μια τοποθέτηση κάποιου άρθρου τους σε μια τοπική εφημερίδα (αραιά και πού) θα τους προσδώσει κύρος...

Πέρασαν όμως ανεπιστρεπτί τα χρόνια που έτρεχε ο κόσμος στα 'πολιτικά γραφεία' και κρεμόταν από τα χείλη των ΄παραγόντων΄. Δεν αρκούν οι 'συνεντεύξεις' που κάποιοι έδιναν σε φίλους δημοσιογράφους ή σε φίλα κείμενες εφημερίδες για να 'φανεί' το έργο τους, ούτε η μια φορά στην τετραετία εμφάνιση σε κάποιο τοπικό κανάλι. Δεν εκφράζει ούτε ικανοποιεί πια τον σύγχρονο δημότη η παρουσία 'πολιτευτών' σε εγκαίνια μαγαζιών, κοπές πίτας, εμφανίσεις σε συλλόγους, βαφτίσια, γάμους.... Δεν βρισκόμαστε πια στο 1950...

Ο σύγχρονος δημότης θέλει να ακούν οι 'αρμόδιοι' τα προβλήματα που έχει ο τόπος, να απαντούν γρήγορα και χωρίς αοριστολογίες και υποσχέσεις, να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να μην κρύβονται πίσω από παρατάξεις και Δημάρχους. Να μπορούν να πουν, "ναι, γνωρίζω το πρόβλημα, είμαι υπεύθυνος, θα το λύσω τότε." Ή, 'δεν μπορώ να το λύσω γι'αυτόν και γι' αυτόν τον λόγο'...

Η λύση δεν είναι να πάει ο δημότης να δεί τον ίδιο το Δήμαρχο ή τον Πρόεδρο της Κοινότητας για το πρόβλημά του. Δεν διοικεί ένας άνθρωπος έναν τόπο, ούτε δουλειά του Δημάρχου είναι να ασχολείται προσωπικά με κάθε πρόβλημα, κάθε δημότη. Εκλέχθηκαν ή δεν εκλέχθηκαν κάποιοι σύμβουλοι; Τι κάνουν λοιπόν αυτοί; Πώς ενημερώνονται για τα προβλήματα, πώς απαντούν σε αυτά; Φωνή δεν έχουν να ακουστούν; γιατί, αν δεν απατώμαστε, πληρώνονται.

Γιατί λοιπόν είναι οι άνθρωποι αυτοί σχεδόν άφαντοι στο Διαδίκτυο; Γιατί δεν βγαίνουν να μοιράσουν σε όλους τους δημότες τους ένα χαρτί και να πουν "να τα ονόματά μας, τα κινητά μας, εδώ θα μας βρείτε, εδώ θα μας στείλετε ένα μήνυμα, email, αυτή είναι η σελίδα μας στο facebook, πείτε μας τι σας απασχολεί και εμείς θα σταθούμε δίπλα σας, θα σας απαντήσουμε, θα σας εκπροσωπήσουμε στον Δήμο, στην Κοινότητα, στο κράτος, θα βγούμε μπροστά να υπερασπιστούμε την τοπική κοινωνία, την ασφάλειά σας, την ποιότητα ζωής σας, τα παιδιά, τα σχολεία, την υγεία, το περιβάλλον". Γιατί δεν εμφανίζονται ποτέ σε ιστοσελίδες προβληματισμού ενεργών πολιτών, σε φόρουμ, σε ιστοτόπους όπως, π.χ. η Κόκκινη Κάρτα, για να πουν τη γνώμη τους; Γιατί δεν απαντούν, δεν προτείνουν λύσεις, δεν σχολιάζουν, δεν είναι καθημερινά παρόντες στο διαδίκτυο; Να υπάρχει άραγε και στους δήμους η επαίσχυντη 'κομματική ή παραταξιακή πειθαρχία' και όποιος διακριθεί ή προβληθεί 'κόβεται';

Και αν μοχθούν για τους δημότες τους σε σκοτεινές αίθουσες συνεδριάσεων και αν νυχθημερόν εργάζονται για το καλό του τόπου, ας μη ντρέπονται. Ας βγουν παραέξω να το πουν, τι έκαναν και πότε, τι αποτέλεσμα είχε η δουλειά τους και πώς θα λυθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο δημότης στην καθημερινότητά του. Ας βγουν δηλαδή να κάνουν αυτό που δεν διστάζουν να κάνουν προεκλογικά, να συναντήσουν κάθε έναν δημότη ξεχωριστά, έστω και ηλεκτρονικά, και μετά θα κρίνει ο αυριανός ψηφοφόρος πόσο καλά το κάνουν αυτό που κάνουν και αν πρέπει να τους ξαναψηφίσει.

Και το χειρότερο είναι πως απόντες από το δημόσιο, ηλεκτρονικό διάλογο είναι και αυτοί που δεν εκλέχθηκαν, αυτοί που διεκδίκησαν μεν την ψήφο των δημοτών αλλά δεν κατόρθωσαν να καταλάβουν κάποιο αξίωμα. Εκεί δηλαδή εξαντλήθηκε η προσπάθειά τους; Τόσο ενδιαφέρον για τα κοινά είχαν; Με το που δεν εκλέχθηκαν σιώπησαν; Και θα έχουν το θάρρος (ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το...) να εμφανιστούν μετά απο 4 χρόνια και να μας ξαναμιλήσουν για το πόσο πολύ αγαπούν τον τόπο τους και τι θα κάνουν αν εκλεγούν;

Ας μιλήσουν λοιπόν οι άλαλοι και ας εμφανιστούν οι άφαντοι!

Ας το πούμε και αυτό, διότι μερικοί μπορεί να το αγνοούν...
Η κατάληψη οδοστρώματος, αυτό δηλαδή που βλέπετε στη φωτογραφία, απαγορεύεται...
Δεν μπορεί δηλαδή ο καθένας να ακινητοποιεί το όχημά του σε δημόσιο δρόμο, να το σκεπάζει με πανιά και με καφάσια και να το αφήνει εκεί.

Λόγοι υπάρχουν πολλοί. Ας μην καθίσουμε να εξηγήσουμε γιατί. Ας πούμε απλώς πως απαγορεύεται και πως ο καθένας μας δικαιούται να τηλεφωνήσει τη Δημοτική Αστυνομία και να το καταγγείλει.

Αν, δε, οι υπηρεσίες του Δήμου μας λειτουργούσαν σωστά θα το είχαν ήδη διαπιστώσει από μόνες τους, θα είχαν ήδη ενημερώσει τον κάτοχο και, αν δεν είχε αυτός συμμορφωθεί, θα προχωρούσαν σε ενέργειες επιβολής μέτρων.

Απλά πράγματα.

Αλλιώς βγάζουμε όλοι μας στο δρόμο ό,τι δεν κινούμε, ό,τι χάλασε ή ό,τι μας περισσεύει και γινόμαστε παζάρι της Ανατολής.