Άφαντοι και άλαλοι στο διαδίκτυο...

Την εποχή της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, του Διαδικτύου, των 'έξυπνων' κινητών, των ιστοσελίδων, του facebook, του twitter και των ειδήσεων που ποτέ δεν κοιμούνται, ορισμένοι λάμπουν δια της απουσίας τους από τον ηλεκτρονικό πολιτικό στίβο και από το στίβο της καθημερινής ενημέρωσης των δημοτών.

Πόσες φορές, για παράδειγμα, διαβάσατε στο διαδίκτυο παρεμβάσεις μεμονωμένων δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων για τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δημότες, όπως αυτά αναρτώνται σε σελίδες ενεργών πολιτών τύπου Κόκκινης Κάρτας;

Να υπάρχουν άραγε πολλές ιστοσελίδες σαν και αυτήν και να μην προλαβαίνουν αυτοί που εκλέχθηκαν σε θέσεις ευθύνης να παρέμβουν, να απαντήσουν;

Γιατί σπανίως συναντά κανείς στο διαδίκτυο παρεμβάσεις και απαντήσεις τοπικών εκλεγμένων εκπροσώπων σε ζητήματα που θέτουν διαδικτυακά οι δημότες. Όταν υπάρχουν τέτοιες, αυτές είναι συχνότερα απαντήσεις της 'επίσημης' δημοτικής αρχής ή των υπηρεσιών κάποιου Δήμου, αλλά σχεδόν ποτέ των ιδίων των δημοτικών ή κοινοτικών συμβούλων, συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης. Βέβαια, προεκλογικά, όλοι αυτοί οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι δεν θα ξεχάσουν τους δημότες. Θα ρίξουν το φυλλάδιο κάτω από την πόρτα τους και θα τους πούν πόσα πράγματα έκαναν και πόσα ακόμη θα κάνουν για αυτούς... Και θα ακουστούν πράγματα γενικόλογα και ευχές και υποσχέσεις.

Αναρωτιόμαστε, επιτρέπεται στην εποχή που ζούμε, οι εκλεγμένοι και μη εκπρόσωποι ενός τόπου ή μιας μερίδας πολιτών να είναι (ηλεκτρονικά) περίπου άφαντοι και άλαλοι; Πού είναι οι προσωπικές ιστοσελίδες τους, οι παρεμβάσεις τους, πώς ανταποκρίνονται γρήγορα στα καθημερινά προβλήματα των δημοτών τους; Πώς ακούν και πως απαντούν στις ερωτήσεις τους με τρόπο διαφανή και δημόσιο;

Δεν έχουν άραγε ακούσει πως σε όλον τον κόσμο οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι πασχίζουν καθημερινά για να ακουστεί η φωνή τους, να επικοινωνήσουν με τους δημότες τους, να αφουγκραστούν τα προβλήματά τους, να δηλώσουν το 'παρών', να δώσουν λύσεις, να εξηγήσουν τις απόψεις τους;

Κάποιοι ίσως να πιστεύουν ακόμη πως η απλή αναφορά του ονόματός τους ως μέλη μιας επιτροπής ενός Δήμου αρκεί. Ή πως μια τοποθέτηση κάποιου άρθρου τους σε μια τοπική εφημερίδα (αραιά και πού) θα τους προσδώσει κύρος...

Πέρασαν όμως ανεπιστρεπτί τα χρόνια που έτρεχε ο κόσμος στα 'πολιτικά γραφεία' και κρεμόταν από τα χείλη των ΄παραγόντων΄. Δεν αρκούν οι 'συνεντεύξεις' που κάποιοι έδιναν σε φίλους δημοσιογράφους ή σε φίλα κείμενες εφημερίδες για να 'φανεί' το έργο τους, ούτε η μια φορά στην τετραετία εμφάνιση σε κάποιο τοπικό κανάλι. Δεν εκφράζει ούτε ικανοποιεί πια τον σύγχρονο δημότη η παρουσία 'πολιτευτών' σε εγκαίνια μαγαζιών, κοπές πίτας, εμφανίσεις σε συλλόγους, βαφτίσια, γάμους.... Δεν βρισκόμαστε πια στο 1950...

Ο σύγχρονος δημότης θέλει να ακούν οι 'αρμόδιοι' τα προβλήματα που έχει ο τόπος, να απαντούν γρήγορα και χωρίς αοριστολογίες και υποσχέσεις, να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να μην κρύβονται πίσω από παρατάξεις και Δημάρχους. Να μπορούν να πουν, "ναι, γνωρίζω το πρόβλημα, είμαι υπεύθυνος, θα το λύσω τότε." Ή, 'δεν μπορώ να το λύσω γι'αυτόν και γι' αυτόν τον λόγο'...

Η λύση δεν είναι να πάει ο δημότης να δεί τον ίδιο το Δήμαρχο ή τον Πρόεδρο της Κοινότητας για το πρόβλημά του. Δεν διοικεί ένας άνθρωπος έναν τόπο, ούτε δουλειά του Δημάρχου είναι να ασχολείται προσωπικά με κάθε πρόβλημα, κάθε δημότη. Εκλέχθηκαν ή δεν εκλέχθηκαν κάποιοι σύμβουλοι; Τι κάνουν λοιπόν αυτοί; Πώς ενημερώνονται για τα προβλήματα, πώς απαντούν σε αυτά; Φωνή δεν έχουν να ακουστούν; γιατί, αν δεν απατώμαστε, πληρώνονται.

Γιατί λοιπόν είναι οι άνθρωποι αυτοί σχεδόν άφαντοι στο Διαδίκτυο; Γιατί δεν βγαίνουν να μοιράσουν σε όλους τους δημότες τους ένα χαρτί και να πουν "να τα ονόματά μας, τα κινητά μας, εδώ θα μας βρείτε, εδώ θα μας στείλετε ένα μήνυμα, email, αυτή είναι η σελίδα μας στο facebook, πείτε μας τι σας απασχολεί και εμείς θα σταθούμε δίπλα σας, θα σας απαντήσουμε, θα σας εκπροσωπήσουμε στον Δήμο, στην Κοινότητα, στο κράτος, θα βγούμε μπροστά να υπερασπιστούμε την τοπική κοινωνία, την ασφάλειά σας, την ποιότητα ζωής σας, τα παιδιά, τα σχολεία, την υγεία, το περιβάλλον". Γιατί δεν εμφανίζονται ποτέ σε ιστοσελίδες προβληματισμού ενεργών πολιτών, σε φόρουμ, σε ιστοτόπους όπως, π.χ. η Κόκκινη Κάρτα, για να πουν τη γνώμη τους; Γιατί δεν απαντούν, δεν προτείνουν λύσεις, δεν σχολιάζουν, δεν είναι καθημερινά παρόντες στο διαδίκτυο; Να υπάρχει άραγε και στους δήμους η επαίσχυντη 'κομματική ή παραταξιακή πειθαρχία' και όποιος διακριθεί ή προβληθεί 'κόβεται';

Και αν μοχθούν για τους δημότες τους σε σκοτεινές αίθουσες συνεδριάσεων και αν νυχθημερόν εργάζονται για το καλό του τόπου, ας μη ντρέπονται. Ας βγουν παραέξω να το πουν, τι έκαναν και πότε, τι αποτέλεσμα είχε η δουλειά τους και πώς θα λυθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο δημότης στην καθημερινότητά του. Ας βγουν δηλαδή να κάνουν αυτό που δεν διστάζουν να κάνουν προεκλογικά, να συναντήσουν κάθε έναν δημότη ξεχωριστά, έστω και ηλεκτρονικά, και μετά θα κρίνει ο αυριανός ψηφοφόρος πόσο καλά το κάνουν αυτό που κάνουν και αν πρέπει να τους ξαναψηφίσει.

Και το χειρότερο είναι πως απόντες από το δημόσιο, ηλεκτρονικό διάλογο είναι και αυτοί που δεν εκλέχθηκαν, αυτοί που διεκδίκησαν μεν την ψήφο των δημοτών αλλά δεν κατόρθωσαν να καταλάβουν κάποιο αξίωμα. Εκεί δηλαδή εξαντλήθηκε η προσπάθειά τους; Τόσο ενδιαφέρον για τα κοινά είχαν; Με το που δεν εκλέχθηκαν σιώπησαν; Και θα έχουν το θάρρος (ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το...) να εμφανιστούν μετά απο 4 χρόνια και να μας ξαναμιλήσουν για το πόσο πολύ αγαπούν τον τόπο τους και τι θα κάνουν αν εκλεγούν;

Ας μιλήσουν λοιπόν οι άλαλοι και ας εμφανιστούν οι άφαντοι!