Κάποια πράγματα δεν κοστίζουν. Αλλά αξίζουν.
Δεν αξίζουν οι μανάδες ένα παγκάκι της προκοπής στην παιδική χαρά της Κολοκοτρώνη στο Πλαγιάρι; Τι να κοστίζουν τέσσερα δοκάρια;
Και όμως. Τα μικρά πράγματα δείχνουν την πραγματική κατάσταση του τόπου μας.
Ας σπεύσουν οι υπηρεσίες του Δήμου ή της Κοινότητας και ας περιποιηθούν τη συγκεκριμένη παιδική χαρά και το διαλυμμένο παγκάκι της.
Κρίμα δεν είναι αν στα σκουριασμένα σίδερά του τραυματιστεί κάποιο παιδάκι; Ξεχάσαν οι 'υπεύθυνοι' τότε που είχαν και αυτοί μικρά παιδιά;

Είχαμε γράψει τις προάλλες για το πρόβλημα που δημιουργείται όταν κάτοικοι του Πλαγιαρίου πετούν στάχτη μέσα σε κάδους ή ρέματα... Τρύπες στους κάδους και φωτιές!

Και να που κάποιες μικρές κινήσεις, όπως αυτή του υπεύθυνου καθαριότητας κ. Στάθη Σκυλάκη, μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Μικρή παρέμβαση αλλά ουσιαστική. Ένα μικρό χαρτί επάνω στους κάδους να προειδοποιεί για τον κίνδυνο φωτιάς.

Η ενημέρωση θα μπορούσε να γίνει και καλύτερα, με μια στοχευμένη αποστολή ενημερωτικών/οδηγιών από το Δήμο Θέρμης και την Κοινότητα Πλαγιαρίου στους δημότες και κατοίκους του χωριού, αλλά ας είναι και έτσι. Τουλάχιστον φανερώνει μια κάποια προσπάθεια.

Ας προσέχουμε όλοι μας λοιπόν με τις στάχτες. Και συγχαρητήρια στον υπεύθυνο κ. Σκυλάκη που μόλις εισέπραξε μια πράσινη κάρτα!

Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Θέρμης προχωρά σταθερά και δυνατά στη δημουργία Κοινωνικού Ιατρείου που θα καλύπτει τις ανάγκες ανασφάλιστων που ζουν στο Δήμο μας και σε όμορους Δήμους.

Η αναγκαιότητα της δημιουργίας του είναι πρόδηλη. Σχετικές μελέτες υπολογίζουν ότι το 20% του πληθυσμού είναι πλέον σήμερα ανασφάλιστοι και το ποσοστό αυτό μεγαλώνει όσο αυξάνεται η ανεργία. Υπενθυμίζουμε ότι έχει προσφάτως μειωθεί ο χρόνος εγγραφής στο Ταμείο Ανεργίας άρα και η δυνατότητα θεώρησης βιβλιαρίων υγείας. Διευκρινίζουμε ότι το Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης δέχθηκε μέσα σε 12 μήνες 5.500 επισκέψεις εκ των οποίων, βάσει εκτιμήσεων, το 20%-25% προέρχονταν από τα ανατολικά του μείζονος πολεοδομικού συγκροτήματος.

Προχωράμε χωρίς πρόθεση, αλλά ούτε και αυταπάτη για τη δυνατότητα υποκατάστασης του κράτους και έχοντας πλήρη επίγνωση των ορίων και των δυνατοτήτων της αλληλεγγύης στο χώρο της περίθαλψης, αλλά και με σταθερή την πεποίθηση πως η αλληλεγγύη και η υπεράσπιση δικαιωμάτων εκτός από διακηρυκτικό λόγο απαιτεί και συγκεκριμένες δράσεις. Προχωράμε με την ακράδαντη πεποίθηση ότι πρωτοβουλίες και δίκτυα αλληλεγγύης για τους αποκλεισμένους σε όλα τα πεδία και τους τομείς είναι σήμερα απαραίτητα για την διατήρηση της ανθρωπιάς μας, για την διατήρηση της συνοχής του κοινωνικού ιστού, αλλά κυρίως για την επαναθεμελίωση σχέσεων και συμπεριφορών που να ξαναχτίζουν συλλογικότητα και να αντιστρατεύονται στην πράξη τον ατομικισμό και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Παίρνουμε αισιοδοξία από ανάλογες πρωτοβουλίες σε άλλες πόλεις της Ελλάδας (και ιδιαίτερα από τη Θεσσαλονίκη) και αξιοποιούμε τις εμπειρίες στο εξαιρετικά επιτυχημένο κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης. Προχωράμε έχοντας επίγνωση εκ των προτέρων του δύσκολου έργου που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, λόγω των τεράστιων αναγκών που έχουν διαμορφωθεί και των τεχνικών και διαδικαστικών δυσχερειών στην προσπάθεια να ανταποκριθούμε στην αυξημένη ζήτηση δωρεάν φροντίδας.

Η μέχρι σήμερα πορεία μας:
• ΟΛΟΙ οι γιατροί της Θέρμης με τους οποίους μέχρι σήμερα μιλήσαμε ΕΧΟΥΝ ΔΕΧΘΕΙ να συμμετάσχουν εθελοντικά ποικιλοτρόπως στο εγχείρημα. Οι επισκέψεις μας σε γιατρούς συνεχίζονται στη Θέρμη. Το παράδειγμά τους τιμά το λειτούργημα που κάνουν και συνιστά υπόδειγμα για την κοινωνία μας.
• Παράλληλα, ομάδα κλινικών ψυχολόγων και κοινωνικών-κλινικών ψυχολόγων του Α.Π.Θ. συμφώνησε να αναλάβει τη λειτουργία μονάδας κοινωνικο-ψυχολογικής υποστήριξης.
• Συμμετείχαμε στην πανελλαδική συνάντηση κοινωνικών ιατρείων στην Αθήνα μεταφέροντας τεχνογνωσία. Καταλήξαμε την υιοθέτηση του πρότυπου λειτουργίας του υπάρχοντος Κοινωνικού Ιατρείου Θεσσαλονίκης.
• Ολοκληρώθηκε η εκτίμηση αναγκών βάσει της φυσικής κίνησης του πληθυσμού και των υγειονομικών δεδομένων της περιοχής. Καταλήξαμε στη δημιουργία 3 μονάδων (Παθολογικό, Παιδιατρικό, μονάδα ψυχο-κοινωνικής υποστήριξης).
• Ολοκληρώθηκε η διαδικασία υπολογισμού των αναγκαίων χώρων λειτουργίας του ιατρείου και της απαραίτητης υλικοτεχνικής υποδομής.
• Στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης βρίσκεται η ίδρυση «Συλλόγου Φίλων Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θέρμης» που θα αποτελέσει φορέα υποδοχής χορηγιών.
• Ολοκληρώθηκε η συζήτηση για τη διαδικασία παροχής φαρμάκων.
• Το ζήτημα του απαραίτητου ιατρικού εξοπλισμού βρίσκεται πολύ κοντά στην επίλυση του.
• Εκκρεμεί την απάντηση του Δήμου Θέρμης για την παραχώρηση χρήσης χώρων λειτουργίας του ιατρείου (έχουμε ζητήσει συγκεκριμένους χώρους).

Τα ιστολόγια και οι ιστότοποι της περιοχής μας μπορούν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο διάχυσης της πληροφόρησης τόσο στο στάδιο της συγκρότησης που βρισκόμαστε, όσο και στο επόμενο στάδιο της ενημέρωσης των ανασφάλιστων.

Θα χρειαστούμε τη βοήθεια όλων σας: γιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό, φοιτητές σχετικών σχολών, άτομα με εμπειρία γραμματειακής υποστήριξης, εθελοντές χωρίς καμία προηγούμενη εμπειρία αλλά με διάθεση για αλληλεγγύη, εθελοντές που μπορούν έστω να κολλήσουν μια ενημερωτική αφίσα στο χωριό τους ή στη γειτονιά τους. Έστω και 1 ώρα την εβδομάδα να έχετε να προσφέρετε, αυτό φτάνει!

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!

Αν θέλετε να έρθετε στην πρώτη ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ στείλτε μας ένα e-mail στο kialli2012@gmail.com

Λίγες ημέρες μόνο πέρασαν από την αρχή του νέου έτους και δυστυχώς τα πρώτα κακά νέα έφθασαν στην Κόκκινη Κάρτα. Φωτιά στο ρέμα Πλαγιαρίου εκδηλώθηκε πριν μερικές ημέρες, νυχτιάτικα βγήκαν οι άνθρωποι στους δρόμους, έντρομοι από τις φλόγες που έβλεπαν από τα παράθυρά τους. Από τις 3 τα ξημερώματα ως το πρωί, στο βαρύ ψύχος, να παρακολουθούν τα οχήματα της πυροσβεστικής να προσπαθούν να σβήσουν την φωτιά που ίσως προκλήθηκε από μισοσβησμένες στάχτες τζακιού που κάποιος ασυνείδητος πέταξε στο ρέμα.

Και δεν είναι ο μόνος. Από την Κοινότητα Πλαγιαρίου μάς ενημερώνουν πως δεν έχει μείνει κάδος για κάδος ανέπαφος από τους διαφόρους συντοπίτες μας που πετούν μέσα στους κάδους στάχτες από τα τζάκια τους ή τις σόμπες τους.

Ας προσέχουμε όλοι μας τη γειτονιά μας και ας μην ντρεπόμαστε να κάνουμε μια ευγενική παρατήρηση στον φίλο γείτονά μας αν δούμε να κάνει κάτι τέτοιο, ίσως και από άγνοια. Ας βγάλει και η Κοινότητα να μοιράσει ανακοινώσεις, συμβουλές για το θέμα της κοπής και καύσης ξύλων, για τους κινδύνους στα σπίτια, στη γειτονιά, στις οικογένειές μας. Μπορεί το πετρέλαιο να ακρίβυνε, αλλά αν καούν τα σπίτια μας σίγουρα θα πληρώσουμε το...τζάκι και τη σόμπα ακριβότερα!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους, πρόσφυγες, γηγενείς και...μέτοικους του Πλαγιαρίου! Ας θυμηθούμε τις παραδόσεις των πρώτων κατοίκων του Πλαγιαρίου και ας ευχηθούμε σε όλους καλές γιορτές!

Ακούστε τα κάλαντα Ανατολικής Θράκης εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=O1izG15rFEg

και διαβάστε για τα έθιμα των Χριστουγέννων στην Ανατολική Θράκη. Οι πληροφορίες είναι από τον ιστότοπο του συλλόγου προσφύγων Ανατολικής Θράκης http://tinyurl.com/cr5npjk

"Τα Χριστούγεννα η όψη μέσα στο σπίτι ήταν εορταστική με ότι μπορούσε κάθε μια νοικοκυρά με στρωσίδια και Χριστουγεννιάτικα στολίδια. Τα Χριστούγεννα ετοίμαζαν «τα Χριστόψωμα». Ζύμωναν το ψωμί με γλυκάνισο μέσα σπόρους ή ψιλά ψιλά κομματάκια φλούδας πορτοκάλι ή μαχλέπι και λίγο λάδι. Το Χριστόψωμο στο πλάσιμο του ζυμαριού, ένας σταυρός χονδρός στη μέση καρύδι με το κέλυφος ή τρία αμύγδαλα επίσης με το κέλυφος - συμβολικά – την Αγία Τριάδα. Πατήρ Υιός και Άγιον Πνεύμα, από πάνω πασπαλισμένο με σησάμι.

Η παράδοση λέει ότι τα χριστόψωμα ήταν παραγγελία της Παναγίας όταν ήταν ετοιμοθάνατη. Τα Χριστόψωμα τα μοίραζαν στην γειτονιά και στα συγγενικά τους σπίτια. Τα έτρωγαν το πρωί, έβαζαν ένα πιάτο γεμάτο για το βραδινό τραπέζι και κρατούσαν ένα πιάτο για την παραμονή του Αγίου Βασιλείου και ένα πιάτο για την παραμονή των φώτων.

Στο τραπέζι το βράδυ έβαζαν εννιά πιάτα με λογής νηστίσιμα φαγώσιμα και πρασινάδα, σέλινο, μαϊντανό, πράσο, στη μέση το πιάτο με τα Χριστόψωμα και ένα ποτήρι κρασί και τρία ψωμιά και στο κάθε ψωμί έμπηγαν από ένα κεράκι. Τα εννέα πιάτα συμβολίζουν τους εννέα μήνες της εγκυμοσύνης της Παναγίας. Όλοι κάθονταν γύρω από το τραπέζι και η μητέρα άναβε τα κεράκια και θύμιαζε με το αλετροσίδερο (θυμιατό) πρώτα τα φαγιά, ύστερα όλους, κατόπι την κάμαρα, το σπίτι, ύστερα θύμιαζε τα ζώα. Ο πατέρας έβγαζε από την τσέπη του την παραδοσακκούλα, την άφηνε πάνω στο τραπέζι και έλεγε: "Αυτές οι παράδες είναι του Χριστού". Αφού έτρωγαν ο πατέρας έριχνε λίγο κρασί σε μια καθαρή γωνία του σπιτιού και έβαζε το θυμιατό στην γωνιά (εστία), όπου έμενε όλο το δωδεκαήμερο.

Στο τραπέζι άφηναν λίγο από όλα τα φαγιά για να έλθουν την νύχτα οι ψυχές να φάνε και το πήγαιναν κάτω από τα εικονίσματα να τα ευλογήσει ο Χριστός. Το πρωί τα περισσεύματα έδιναν να τα φάνε οι όρνιθες. Το ίδιο γινότανε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων, μόνο που την Πρωτοχρονιά τα φαγιά δεν ήταν νηστίσιμα.

Τα Χριστούγεννα είχαν σε καλό να φάνε χοιρινό κρέας (συνήθως με λάχανο - καπούσκα). Όλα τα σπίτια έτρεφαν γουρούνι, την παραμονή το έσφαζαν και από το αίμα έβαζαν μια βούλα στο μέτωπο για να μην τους τσιμπούσαν τα κουνούπια και για να μην τους έπιανε η ευλογιά

Πληθαίνουν τα περιστατικά κλοπών κάθε εβδομάδα στο Πλαγιάρι από συμμορίες που ανενόχλητες κυκλοφορούν στη γειτονιά μας. Ανάστατοι οι περίοικοι, ανάστατες οι μανάδες και οι νοικοκύρηδες. Ανάστατοι οι πάντες, φοβούνται για τα σπίτια τους, τα κορίτσια τους, τους ανήμπορους ηλικιωμένους. Τι κάνει η Αστυνομία, ο Δήμος, η Κοινότητα; Ανοίγουν οι συμμορίες τα σπίτια, το ένα μετά το άλλο, στη σειρά, κυρίως τις μεσημεριανές ώρες και τις πρώτες απογευματινές. Όσοι γνωρίζουν μιλούν για συγκεκριμένα οχήματα που περιφέρονται στις γειτονιές μας, άλλοι μιλούν για μια παλιά μεγάλη ασημί μερσεντές με ηλιοροφή, ξένες πινακίδες και τρεις μεγαλόσωμους επιβάτες, άλλοι για διάφορους που κινούνται ύποπτα και χτυπούν θυροτηλέφωνα προφασιζόμενοι που είναι από τον ΟΤΕ και θέλουν να διορθώσουν βλάβες. Τι να πιστέψεις, τι να πρωτοκοιτάξεις, τι να πρωτοπροσέξεις; Δεν είναι δουλειά των πολιτών να κάνουν τη δουλειά της αστυνομίας, ούτε ενθαρρύνουμε κανέναν να την αντικαταστήσει. Αλλά επιτέλους πρέπει να γίνει εμφανής η παρουσία της Αστυνομία στο χωριό, πρέπει να νιώσουν οι πολίτες ασφαλείς. Διότι τώρα ουδείς νιώθει ασφαλής, άλλοι κοιμούνται με τα κυνηγετικά όπλα γεμισμένα, άλλοι με τα φώτα ανοιχτά. Είναι όμως λύση αυτή; Δεν είναι λύση η αυτοδικία, ούτε η πολεμική ατμόσφαιρα στις γιορτινές τούτες μέρες. Ακούμε για περιπτώσεις κλοπών και βιασμών και δεν ξέρουμε πια τι να κάνουμε άλλο από το να προσέχουμε ο ένας τον άλλον, και ο ένας γείτονας το σπίτι του άλλου. Δήμαρχε Θέρμης και λοιποί εκλεγμένοι μας άρχοντες, είναι στο χέρι σας να εργαστείτε χέρι-χέρι με τους εκπροσώπους της Τάξης για να κοιμάται και πάλι το Πλαγιάρι ήσυχο. Ζητήστε επιτακτικά από την Αστυνομία να κάνει όσα απαιτούνται, περιπολίες, ελέγχους, εξακριβώσεις στοιχείων ώστε να μη θρηνήσουμε και άλλα. Γιατί το κλεμμένο κινητό και τα κλεμμένα πορτοφόλια ή τηλεοράσεις τα ξανααποκτάς. Στο βιασμό της γυναίκας σου ή του παιδιού σου, στο έγκλημα, τι κάνεις;

Τι κρίμα που χάθηκαν οι σχολικοί τροχονόμοι. Έπεσαν, μάλλον, θύματα των περικοπών του Δήμου Θέρμης. Πρόσφεραν ουσιαστικό έργο, ήταν πραγματικά χρήσιμοι στην πολύ επικίνδυνη, μοναδική και ξεθωριασμένη διάβαση του χωριού. Σε μια διάβαση που οι παραβιάσεις του κόκκινου σηματοδότη συμβαίνουν ανά πεντάλεπτο, και ουδείς παραβάτης τιμωρείται... Για να μην συζητήσουμε για τα δεκάδες άλλα αφύλακτα σημεία του δρόμου τα οποία διασχίζουν καθημερινά τα παιδιά μας...Αναρωτιόμαστε όμως: δεν θα μπορούσαν ορισμένοι γονείς, θείες, γιαγιάδες, παππούδες να προσφερθούν να γίνουν 'σχολικοί τροχονόμοι' χωρίς αμοιβή; Τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς λεφτά σε αυτήν τη χώρα; Γιατί οι άλλες χώρες να μεγαλουργούν χάρη στον εθελοντισμό και εμείς να περιμένουμε να μας πληρώσουν για να κάνουμε κάτι που θα ωφελήσει τα παιδιά μας; Ή μήπως υπάρχουν άλλα κωλύματα, νομικά ή πρακτικά; Τι λέει αλήθεια ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Πλαγιαρίου για την ιδέα αυτή; 'Εχει μήπως ήδη γίνει κάποια σχετική πρόταση στον Δήμο; Είμαστε σίγουροι πως κάποιοι γονείς θα δείξουν ενδιαφέρον.

Πόσες φορές έχουμε γράψει για τους πλανόδιους στο Πλαγιάρι και για την εμμονή τους να ανεβάζουν τα αμάξια τους στα πεζοδρόμια, λες και είναι κάρα και ζούμε στο 1940; Τότε, ναι, δεν ήξεραν από δικαιώματα πεζών, για τους κινδύνους να παρασυρθούν παιδιά και πεζοί από διερχόμενα αμάξια. Δεν ζούμε πια στο 1940 αλλά η δημοτική και κοινοτική μας αρχή δεν φαίνεται να το έχει καταλάβει. Ουδείς κάνει συστάσεις, ουδείς ελέγχει, ουδείς τιμωρεί. "Δεν βαριέσαι, τόσα προβλήματα έχουμε, τα πεζοδρόμια και οι πλανόδιοι μάς ενοχλούν;". Λέτε να μην τη γνωρίζουν αυτή την κατάσταση οι δημοτικοί μας άρχοντες; Βεβαίως τη γνωρίζουν. Έξω από τα γραφεία της Κοινότητα μονίμως παρκάρουν οι πλανόδιοι, επάνω στα πεζοδρόμια. Αν όμως δεν γίνει η αρχή από τα εύκολα πώς θα πάμε στα δύσκολα;

Στις 22 Μαίου 2012, πριν από πολλούς μήνες δηλαδή, είχαμε κάνει την παρακάτω δημοσίευση http://alturl.com/mkv53 για ένα ακόμη παρατημένο αυτοκίνητο. Ουδείς το μάζεψε, εξακολουθεί να αποτελεί κίνδυνο για τα μικρά παιδιά της γειτονιάς, με τις σκουριασμένες λαμαρίνες του, ένα θέαμα τριτοκοσμικό, αλλά και επικίνδυνο. Τουλάχιστον μπήκε ένα αυτοκόλλητο απομάκρυνσης. Θα πάει επιτέλους κάποια υπηρεσία να το μαζέψει; Λειτουργεί τίποτα σε αυτό το χωριό; Και να φανταστείτε είναι έξω από τα σπίτια των δημοτικών μας συμβούλων και δημοτικών 'αρχόντων' του χωριού... Τραγικό, αλήθεια.

Μια ανακοίνωση της εκκλησίας μας για τις κυρίες του Πλαγιαρίου. Να που κάποια ωραία πράγματα συνεχίζουν και γίνονται στο Πλαγιάρι. Και τα έχουμε πραγματικά ανάγκη.