Γιατί δεν φεύγω…

Όχι επειδή δεν ξέρω
Όχι επειδή δεν μπορώ
…όχι επειδή φοβάμαι μήπως δεν τα καταφέρω

Αλλά επειδή δεν θέλω να τους χαρίσω την Ελλάδα των γονιών μου, των παππούδων μου. Την Ελλάδα των παιδιών μου.

Μιλάω, και εγώ, για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα
πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ, και εγώ, για όλους αυτούς που κοιτούν αποκλειστικά και μόνο την πάρτη τους, τον παρά τους, τον κύκλο τους, το σπίτι τους, αδιαφορώντας παντελώς για ό,τι κοινό.

Αλλά δεν θα τους αφήσω να με διώξουν από τη χώρα και το σπίτι μου.
Ακόμη και αν έχουν κάνει την Ελλάδα όπως την έκαναν. Ακόμη και αν προσπαθούν, ακόμη και τώρα, να τη ράψουνε στα μέτρα τους.

Και έτσι θα προσπαθήσω περισσότερο. Θα συνεχίσω να διαμαρτύρομαι στον καπνιστή στο εστιατόριο, στο μηχανάκι που καβαλάει το πεζοδρόμιο, στον διπλοπαρκαρισμένο που μου κάνει το δρόμο μονοπάτι, σε αυτόν που μου παίρνει τη σειρά, σε αυτόν που φωνάζει, σε αυτόν που βρωμίζει. Αλλά χωρίς πέτρες, χωρίς ξύλο. Εγώ δεν έμαθα έτσι. Μπορώ κι αλλιώς.

Θα συνεχίσω να είμαι καλός στη δουλειά μου, να προσπαθώ να κάνω το καλό καλύτερο. Να δίνω και να τρώω ψωμί. Να χαίρονται όσοι δούλεψαν μαζί μου, όσοι συνάντησα μέσα στη μέρα μου. Και να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια.

Θα συνεχίσω να προσπαθώ να κάνω τους γείτονές μου συμμέτοχους στον εθελοντισμό, στην αλληλεγγύη, στην καλή την πράξη. Θα οργανώνω πράγματα για τα παιδιά της γειτονιάς, πεζοπορίες και παιχνίδια, θα νοιάζομαι για το σχολείο τους, την αυλή τους, την ομάδα του χωριού, το γηπεδάκι τους.

Θα συνεχίσω να μαθαίνω στα παιδιά μου να σηκώνουν το σκουπιδάκι από το δρόμο, να είναι ευγενικά, να λένε 'ευχαριστώ', 'παρακαλώ,' να κάνουν τα μαθήματά τους, να σηκώνονται από τη θέση τους στο λεωφορείο για να κάτσει ο πιο μεγάλος, αυτός που άλλο δεν μπορεί. Σε πείσμα εκείνου που κάνει πως δεν βλέπει.

Και θα χαίρομαι να τα βλέπω να μεγαλώνουν και να προοδεύουν με αυτά που έμαθαν από το σπίτι τους, με τις αξίες που εμείς και οι καλοί τους δάσκαλοι τούς δώσαμε και όχι με αυτά που (δεν) είδαν στην τηλεόραση. Θα χαίρομαι να τα βλέπω να μεγαλώνουν, και από μικρά παιδιά να γίνονται ψηλά αγόρια και κορίτσια, γεμάτα υγεία, που εκτιμούν όλα όσα έχουν, το φαγητό που τρώνε, τους φίλους που έχουν, την ομορφιά παντού γύρω τους, στη φύση και στον συνάνθρωπό τους. Να ανακαλύπτουν τη ζωή, τις μυρωδιές της γης, ακόμη και σε αυτήν την πολύ μικρή γωνιά του κόσμου, στην Ελλάδα που τόσο καταστρέψαμε.

Θα ελέγχω πραγματικά την εξουσία και τους εκπροσώπους της, πώς εργάστηκαν, τι υποσχέθηκαν, τι έκαναν και πώς. Τους νομοθέτες, τους πολιτικούς, τους δικαστές, τον Τύπο. Τους δασκάλους και τους κάθε λογής μεγάλους. Και αν σφάλλουν, θα απαιτώ την τιμωρία τους. Όπως και αυτοί από εμένα.

Γι’ αυτό και εγώ, όπως και τόσοι άλλοι, δεν φεύγω από την Ελλάδα, ούτε τους την χαρίζω. Και ας ξέρω καλά πώς είναι τα πράγματα στα ξένα.

Γιατί εγώ, φίλε μου, έχω θαμμένο τον πατέρα μου εδώ. Και τον πατέρα του πατέρα μου. Και αν δεν μπορείς να αντέξεις, εσύ ο πονηρός, την καλή Ελλάδα που ονειρεύομαι, εσύ να φύγεις.

(Της Μαρίνας Λεωνιδοπούλου,
αναδημοσίευση από τη διεύθυνση https://espressocroquant.wordpress.com/2011/04/06/%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce...)

Ναι, θα έφευγα...

Όχι επειδή υπάρχει κρίση.
Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες.
... Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο.
Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν
τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.
Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα
πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα.
Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον
κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό.
Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα - ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής
συμπεριφοράς - και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ.
Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο - συνήθως
αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας - να κάνει τα πάντα για
λογαριασμό του: απ'το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα
σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος.
Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ.
Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο.
Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει.
Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς
ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα - αν τον βγάλει - και
δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του.
Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν
εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο
σφουγγαρίστρες.

Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα - λες και τα πήρε
ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να
βρει τον λάκο στη φάβα.

Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου.
Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου.
Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του.
Ναι, λοιπόν.
Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ' ένα
PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για
μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ
την ποιότητα της καθημερινότητάς μου.
Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά
μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του
εθελοντισμού.
Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο
όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας
ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.

Το τίμημα που πληρώνουμε γι' αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο.
Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ.
Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardian-jobs και
δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω...

Με την ευκαιρία της εορτής του Αγ. Δημητρίου τουλάχιστον κάποιος πήρε ένα πινελάκι και έβαψε τη στάση μπροστά από το ΚΕΠ. Αφαίρεσε και τα σπασμένα τζάμια, τις αφίσες, τα αυτοκόλλητα. Υπολογίζουμε κόστος εργασίας 5 ευρώ, χρόνο εργασίας 20 λεπτά. Είπαμε, για κάποια πράγματα δεν θέλει πολλά χρήματα, κόπο ή χρόνο. Πρόεδρε, υπάρχουν και άλλες διαλυμμένες στάσεις στο χωριό, εμπρός, ας τις φτιάξουμε. Η αρχή έγινε...

Πάνω που είπαμε 'γλυτώσαμε από δαύτους', πάνω που τέλειωσε η τετράμηνη ταλαιπωρία μας στο σημείο Μηδέν, πάνω που κάναμε τον σταυρό μας που δεν έπεσε κανείς στον...λάκκο που έχασκε στο οδόστρωμα ή πάνω στα...πλαστικά και στους κώνους, ξανά μανά τα ίδια...
Πάλι τρύπες, πάλι φορτηγά, πάλι οι ίδιοι κώνοι, τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας, τα πλαστικά πλέγματα που ούτε ποδήλατο δεν συγκρατούν, τα ίδια επικίνδυνα φρεναρίσματα, η ίδια ανυπαρξία ενημέρωσης του κόσμου. Τι είναι αυτό που κατασκευάζεται, πότε θα τελειώσει, γιατί δεν υπάρχει σωστός σχεδιασμός να αρχίζουν και να τελειώνουν μαζί τα έργα;

Απίστευτη η κατάσταση με τα κλαδέματα στους δρόμους του Πλαγιαρίου...Αδύνατο να περάσει άνθρωπος ή αυτοκίνητο από κάποια πεζοδρόμια και δρόμους του χωριού. Επιτρέπεται αυτό το πράγμα; Κλαδεύει ο καθένας ό,τι θέλει και τα παρατάει στον δρόμο; Υπάρχει κάποια συνεννόηση των ιδιοκτητών με τις Υπηρεσίες της Κοινότητας; Αν υπάρχει συνεννόηση, πώς είναι δυνατόν να παραμένουν ημέρες ολόκληρες τόνοι κλαδιά μέσα στους δρόμους; Αν δεν επιτρέπεται ή δεν έχει προηγηθεί συνεννόηση, γίνεται σύσταση ή επιβάλεται ποτέ πρόστιμο στους παραβάτες; Τι θα γίνει με την προκείμενη περίπτωση της οδού Θεμιστοκλέους στο Πλαγιάρι;

Την έβαψαν, την έκαψαν, την στράβωσαν, την κάρφωσαν. Δεν μένει και τίποτα άλλο να κάνουν.. Πρέπει να την καμαρώνουμε για πολύ καιρό ακόμη; Δεν περνάει ποτέ η Τεχνική Υπηρεσία από την Αγ. Δημητρίου; Δεν είναι δα και κανένα απόμερο μέρος... Στους τοίχους του Δημοτικού μας είναι η κατακα(η)μμένη η πινακίδα...

Το έβαψαν με σπρέι, το έγραψαν με μαρκαδόρο, το γκρέμισαν από τη βάση του...Τι άλλο πρέπει να γίνει για να πάει κάποιος από την Τεχνική Υπηρεσία και να το κάνει κανονικό σήμα Τροχαίας;

15/12/2011. Το σήμα τοποθετήθηκε και πάλι όρθιο. Πρόχειρα, είναι η αλήθεια, αλλά τοποθετήθηκε... Λίγο ακόμη τσιμεντάκι δεν θα έβλαπτε.
Κάντε κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα" για να δείτε τη φωτογραφία.

Πού και πού καλό είναι να γίνεται μια ανακεφαλαίωση.
Ας δούμε λοιπόν ξανά, ένα-ένα, κάποια από τα προβλήματα που έχουμε στο Πλαγιάρι.
Έχουμε και λέμε:
Κακή ως ανύπαρκτη συντήρηση οδών
Μη τακτική αποκομιδή οικιακών απορριμμάτων
Μη τακτική αποκομιδή ανακυκλώσιμων απορριμμάτων
Μη τακτική αποκομιδή ογκωδών απορριμμάτων
Ανεπαρκής αριθμός και κακή συντήρηση κάδων καθαριότητας
Πρακτικά ανύπαρκτη καθαριότητα δημόσιων χώρων
Αραιά δρομολόγια μηχανοκίνητων σάρωθρων στις κεντρικές αρτηρίες
Ελάχιστα δρομολόγια μηχανοκίνητων σάρωθρων εντός του οικισμού
Ελλιπέστατος αριθμός υπαλλήλων καθαριότητας
Ελλιπής συντήρηση και καθαριότητα παιδικών χαρών
Ανυπαρξία φρακτών με αποτέλεσμα την είσοδο αδέσποτων στις παιδικές χαρές
Αδέσποτα στους δρόμους
Κακή συντήρηση και ελλιπής καθαριότητα πινακίδων οδών
Μη αφαίρεση διαφημιστικών αυτοκόλλητων από τα σήματα οδικής κυκλοφορίας
Απαράδεκτη κατάσταση κτιρίου ταχυδρομικών θυρίδων Πλαγιαρίου
Ελλιπής φωτισμός στον κεντρικό δρόμο Πλαγιαρίου - Μηδέν
Ημιτελής ασφαλτόστρωση στον κεντρικό δρόμο Πλαγιαρίου - Μηδέν
Παντελής απουσία διαγραμμίσεων και διαβάσεων στο χωριό
Απουσία ειδικών θέσεων στάθμευσης για ΑμΕΑ και εσοχών για ολιγόλεπτη στάθμευση στις κεντρικές αρτηρίες
Κακή οργάνωση υπαίθριων αγορών
Απουσία αστυνόμευσης σε θέματα τροχαίων παραβάσεων
Κατάληψη πεζοδρομίων από μικροπωλητές
Κατάληψη πεζοδρομίων από σταθμευμένα οχήματα
Μη χωροθέτηση θέσεων στάθμευσης εντός του οικισμού
Ελλιπέστατη ενημέρωση των δημοτών Πλαγιαρίου από τη δημοτική αρχή για θέματα της Κοινότητας Πλαγιαρίου
Απουσία αναρτήσεων αποφάσεων που αφορούν το Πλαγιάρι στην ιστοσελίδα του Δήμου Θέρμης
Παράνομες αναρτήσεις πανώ, αφισών και διαφημιστικών σε δημόσιους χώρους και κολώνες
Μη απομάκρυνση διαφημιστικών πινακίδων από τους δρόμους από τις υπηρεσίες του Δήμου
Κακή κατάσταση τηλεφωνικών θαλάμων
Κάκιστη κατάσταση στάσεων λεωφορείων
Ανεξέλεγκτη ρίψη μπάζων σε ρέματα Τριλόφου και Πλαγιαρίου
Απουσία συντονισμένων δράσεων για την τόνωση της εμπορικής κίνησης Πλαγιαρίου
Απουσία τακτικών περιπολιών από εποχούμενους ή πεζούς αστυνομικούς για την αποτροπή κλοπών
Ελλιπής συντήρηση κοιμητηρίων Πλαγιαρίου
Κακή συντήρηση υπονόμων και σχαρών απορροής όμβριων υδάτων με αποτέλεσμα να πλημμυρίζουν οι δρόμοι όταν βρέχει
Κάκιστη κατάσταση πεζοδρομίων
Ανύπαρκτη ανάδειξη ιστορικών μνημείων και περιοχών φυσικού κάλλους της περιοχής
Ελλιπής συντήρηση αθλητικών χώρων Πλαγιαρίου
Ελάχιστος αριθμός νέων έργων στο χωριό

Και κυρίως:
Απουσία τακτικής και οργανωμένης ηλεκτρονικής επικοινωνίας των δημοτικών και τοπικών συμβούλων με τους δημότες τους, με σκοπό την πληροφόρηση των δημοτών για το έργο τους
Μη δημοσίευση των στοιχείων επικοινωνίας όλων των εκλεγμένων τοπικών και δημοτικών συμβούλων (τηλέφωνα γραφείου, κινητά, διευθύνσεις ηλεκτρονικής αλληλογραφίας), γεγονός που καθιστά την επαφή των δημοτών μαζί τους εξαιρετικά δυσχερή
Απουσία χρήσης μέσων κοινωνικής δικτύωσης (ιστοσελίδες, facebook, twitter) από τους εκλεγμένους τοπικούς και δημοτικούς συμβούλους
Ανύπαρκτη παρουσία ή παρέμβαση τοπικών ή δημοτικών συμβούλων σε ηλεκτρονικά φόρουμ ή ιστοσελίδες όπως η Κόκκινη Κάρτα που σκοπό έχουν να αναδείξουν τα προβλήματα και να προτείνουν λύσεις για το Πλαγιάρι
Καμία εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που προσφέρει η ηλεκτρονική εποχή για να αφουγκραστεί η δημοτική αρχή και οι εκπρόσωποί της τα προβλήματα και τις ανησυχίες των κατοίκων του Πλαγιαρίου και για να ωφεληθούν από τις προτάσεις που θα καταθέσουν οι δημότες προς λύση των χρόνιων και πολλών προβλημάτων της περιοχής.

Σήμερα, σας έχουμε ένα αίνιγμα!

Μπορείτε να βρείτε ποιο οδικό σήμα είναι το σήμα που υπάρχει στις διαβάσεις μιας ευνομούμενης πολιτείας και ποιο σήμα είναι αυτό που βρίσκεται στο Πλαγιάρι; Ποιό άραγε είναι περισσότερο ευδιάκριτο; Ποιο έχει εντονότερο χρώμα; Ποιο είναι καλύτερα συντηρημένο; Ποιο είναι αυτό που θα το δουν από μακριά οι οδηγοί και θα μειώσουν ταχύτητα, ώστε να περάσουν τη διάβαση με ασφάλεια οι γέροι, οι νέοι και τα παιδιά;

Θα μπορέσετε να λύσετε εσείς το αίνιγμα; Γιατί, καθώς φαίνεται, δυσκολεύονται να το λύσουν όσοι έχουν την ευθύνη για το οδικά σήματα στο Πλαγιάρι...

Το συγκεκριμένο σήμα διάβασης βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο του Πλαγιαρίου. Έχει τόσα χρόνια να συντηρηθεί που κάποιος κακομοίρης πήγε και πάτησε από επάνω με μαρκαδόρο ξανά το σήμα, μήπως και φανεί καλύτερα! Ας μη μιλήσουμε για το χρώμα που ξεθώριασε από τον ήλιο! Ας μη μιλήσουμε για την αστειότητα που αποτελεί το...ίχνος υπερυψωμένης διάβασης που κάποτε υπήρχε στο οδόστρωμα.
Για τα παιδιά μας μιλάμε κύριε Δήμαρχε, για τη σωματική ακεραιότητα των δημοτών αυτού του χωριού! Σε λίγες ημέρες κλείνει ένας χρόνος από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές και 10 μήνες νέας δημοτικής διακυβέρνησης για το Πλαγιάρι. Πότε θα δούμε να γίνεται κάτι ουσιαστικό στο χωριό μας, στους δρόμους, στις πλατείες, στην καθαριότητα, στην αστυνόμευση, στα σχολεία, στις θυρίδες, στις υποδομές; Ακούει κανείς εκεί στη Θέρμη; Ακούν οι δημοτικοί μας σύμβουλοι;